O łysieniu możemy mówić dopiero wówczas, gdy proces wypadania włosów przebiega bardziej intensywnie niż zazwyczaj. Łysienie nie jest wyłącznie problemem estetycznym, ale również zdrowotnym. Łysienie androgeniczne czyli charakterystyczne dla mężczyzn dotyka aż 40 procent dorosłych ludzi (obydwu płci). Przypadłość ta ma nie tylko znaczenie socjalne, ale również jest kojarzona z podwyższonym ryzykiem zachorowania na chorobę wieńcową serca. We wcześniejszych badaniach odkryto, że gen kodujący białko receptora androgenu zwiększa podatność na łysienie tego typu, inne genetyczne czynniki ryzyka nie były dotychczas poznane.

Łysienie androgeniczne powodują ją zarówno hormony, jak i geny, i objawia się znacznym osłabieniem włosów. Może się ono zacząć już w fazie dorastania, jednak do 40. roku życia nie jest bardzo nasilone.

Zarówno mężczyźni, jak i kobiety, u których zdiagnozowano łysienie androgeniczne wykazują zwiększona wrażliwość na hormon o nazwie dihydrotestosteron (DHT).

Z niewyjaśnionych jeszcze do końca przyczyn DHT wyzwala immunologiczny proces niszczący cebulki włosowe. W efekcie włosy zdrowe – długie, grube, z kolorem, stopniowo zaczynają zanikać, a na ich miejscu pojawiają się włosy krótkie, cienkie, pozbawione pigmentu.

Zauważono, że u obu płci w transformacji testosteronu w DHT uczestniczy enzym 5 alfa reduktaza typu 1 i 2.

Jak to działa?

1. Enzym 5 Alpha-Reductase 5AR zamienia Testosteron T w Dihydrotestosteron DHT.

2. DHT łączy się z Receptorami Androgennymi AR.

3. DHT powoduje podwyższone tempo wypadania włosów i stopniowe zanikanie mieszków włosowych.

4. Z czasem mieszki włosowe obumierają i skóra głowy staje się widoczna.

Kobieca skóra zawiera o połowę mniej tego enzymu niż skóra mężczyzny. Dodatkowo zawiera też inne enzymy, które sprawiają, że łysienie u kobiet może mieć u łagodniejszy przebieg. Większość pań nigdy nie będzie całkowicie łysa. W odróżnieniu od mężczyzn kobiety tracą włosy najczęściej na czubku głowy, podczas gdy u panów przerzedza się linia czoła (charakterystyczne zakola) i czubek, które z czasem łączą się i powstaje tzw. wianuszek.

Gen lub geny odpowiedzialne za łysienie androgeniczne to geny dominujące, które możemy odziedziczyć zarówno od ojca, jak i od matki. Łysienie może pojawić się także u pacjentów, u których nie było takich przypadków w rodzinie. Członkowie tej samej rodziny mogą doświadczać łysienia o różnym nasileniu, ponieważ mają na to wpływ również inne czynniki genetyczne.

Kuracja przeciw wypadaniu włosów powinna być dostosowana do rodzaju łysienia. Zaleca się kontakt z lekarzem dermatologiem, który pomoże ustalić powody utraty włosów.